รักเพื่อนรักงาน

บทความ

เรื่อง จดหมายจากดวงดาวถึงพระจันทร์

คืนหนึ่ง  ในวันที่ดวงดาวเต็มท้องฟ้า พระจันทร์เต็มดวง เด็กน้อยนามว่าป๋องแป๋ง ใด้จ้องมองที่ดวงจันทร์อย่างไม่กระพิบตา ดวงตาของป๋องแป๋งนั้นเต็มไปด้วยความสุข ตาของเด็กน้อยนั้นสดใสดั่งเพชรเจียระไน เด็กน้อยคิดในใจว่า  ทำไมวันนี้ฟากฟ้าถึงได้สวยงามขนาดนี้  ท้องฟ้าเต็มไปด้วยหมู่ดาวกระต่ายน้อย หมู่ดาวพฤษก และหมู่ดาวอีกนับไม่ถ้วน ดวงจันทร์ก้อสดใสเต็มดวงราวกับจะหยอกล้อเล่นกับหมู่ดาวอย่างเป็นกันเอง  ความรู้สึกของป๋องแป๋งรู้สึกเบิกบานใจและต้องการให้ทุกค่ำคืนเป็นแบบนี้ทุกคืนไป ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูห้องได้ดังขึ้น ก๊อก ก๊อกและมีเสียงพูดว่า ป๋องแป๋งนอนได้แล้วลูก ค๊าบบป๋องแป๋งตอบรับ  ในใจของป๋องแป๋งไม่อยากจะนอนแต่อยากจะจ้องมองดูดวงจันทร์และดวงดาวอย่างนี้ตลอดทั้งคืน จนกว่าฟ้าจะสาง ป๋องแป๋งใด้แต่นึกในใจและก้อข่มตานอนเพื่อให้ค้ำคืนนี้ผ่านไปเพื่อให้พระอาทิตย์ได้ขึ้นมาส่องแสนแทนหมู่ดาวและดวงจันทร์

รุ่งเช้า  ป๋องแป๋งได้ตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียตามประสาเด็กทั่วไป เสียงเคาะประตูได้ดังขึ้น ก๊อก ก๊อก ป๋องแป๋งไปโรงเรียนได้แล้วลูก ค๊าบบบ ป๋องแป๋งได้รีบอาบน้ำแต่งตัวและจัดกระเป๋าไปโรงเรียน ที่โรงเรียน ป๋องแป๋งรู้สึกเบื่อหน่ายกับการเล่าเรียน ป๋องแป๋งต้องการให้พระอาทิตย์นั้นดับแสงลงและแทนที่ด้วยแสงแห่งจันทราและดวงดาว

ป๋องแป๋ง เสียงเรียกป๋องแป๋งได้ดังขึ้นป๋อง คนที่เรียกป๋องแป๋งให้สะดุ้งตื่นจากพวังนั้นก้อคือเพื่อนของเธอ ชื่อ จุ๊กจิ๊ก จุ๊กจิ๊กได้ถามป๋องแป๋งว่าเธอเป็นอะไรทำไมถึงได้เหม่อลอยแบบนี้หล่ะ ป๋องแป๋งไม่ตอบอะไรได้แต่บอกจุ๊กจิ๊กว่า เราอยากให้ถึงค่ำคืนนี้เร็วๆ เราอยากจะจ้องมองดวงจันทร์และดวงดาว จุ๊กจิ๊กได้มองตาป๋องแป๋งและเข้าใจในความหมายป๋องแป๋ง และค่ำคืนนั้นก้อได้มาถึงป๋องแป๋งใด้นั่งรอด้วยความหวังว่าดวงจันทร์และดวงดาวจะปรากฏขึ้นมาส่องแสงประชันกันอีกครั้ง ตกเย็นนั้นพระอาทิตย์ได้ดับมอดลงและเคลื่อนคล้อยไปทางทิศตะวันตกเหมือนกับมันรู้ว่าหมดเวลาของมันแล้ว  ท้องฟ้าได้มืดครึ้มลงดวงจันทร์และดวงดาวได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง  แต่ค่ำคืนนี้ป๋องแป๋งรู้สึกว่าดวงจันทร์นั้นเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ดวงจันทร์นั้นไม่เต็มดวงอย่างเคย แต่ดวงดาวนั้นยังอยู่ ณ ที่เดิมเพื่อรอประชันแสงกับดวงจันทร์ แต่คืนนี้ไม่เหมือนคืนนั้นดูท่าดวงจันทร์จะไม่เป็นดั่งวันวานที่ส่องแสงประชันกับดวงดาว  ป๋องแป๋ง รู้สึกเศ้ราเหมือนดั่งใจคนที่เคยรู้สึกดีๆต่อกันแต่มาวันนี้ได้เปลี่ยนแปลงไป  ป๋องแป๋งได้เดินจากริมระเบียงไปที่โต๊ะหนังสือของเขาและหยิบกระดาษมาแผ่นหนึ่งเพื่อเขียนจดหมายไปหาดวงดาว เพื่อถามว่าทำไมดวงจันทร์ถึงไม่เต็มดวงและไม่ส่องแสงประชันกับดวงดาวอย่างเคย

และท้ายจดหมายป๋องแป๋ง ได้เขียนว่า ป.ล. ดวงเอ๋ยดวงดาวถ้าเจ้าได้รับจดหมายของเรา เจ้าจงส่งจดหมายที่เจ้าได้รับถึงจันทราที  ....ป๋องแป๋งได้นำแสตป์50สตมาติดและนำไปส่งที่ตู้ไปรษณัย์ ป๋องแป๋งได้เขียนจดหมายถึงดวงดาว เป็นเวลาหลายวัน ในที่สุดความหวังของป๋องแป๋งก้อประสบผลดวงจันทร์ได้กลับมาประชันแสงกับดวงดาวเหมือนเมื่อคืนแรก ที่ป๋องแป๋งใด้มองพวกเขาทั้ง2  ในคืนนั้นป๋องแป๋งใด้หลับตาลงและเหมือนตัวเองได้ล่องลอยไปอยู่กับดวงจันทร์และดวงดาว

 สุขวดี ศรีศรัทธาธรรมา-เขียน